Only the brave

Μια σκέψη.

Δυο φορές φέτος, σε δυο χώρες του σκληρού πυρήνα της ‘νέας τάξης’ (Βρετανία, ΗΠΑ), κοινωνικά στρώματα που χτυπήθηκαν αλύπητα από την οικονομία-καζίνο των τελευταίων τριάντα ετών και είτε ήταν αποκλεισμένα από τα κέντρα αποφάσεων των δυτικών δημοκρατιών είτε αδιαφορούσαν για τα τεκταινόμενα στην κεντρική πολιτική σκηνή, πηγαίνουν στις κάλπες και ψηφίζουν αντίθετα από τις προσταγές του χρηματοπιστωτικού κατεστημένου*. Με χίλιες δυο στρεβλώσεις στο σκεπτικό πίσω από την επιλογή, με αυταπάτες, με εθνικιστικές/ξενοφοβικές αφετηρίες…αλλά πήγαν στις κάλπες και ψήφισσν αντίθετα με τις ‘προσταγές’.

Πότε ήταν η τελευταία φορά που έγινε κάτι τέτοιο; Πότε ήταν η τελευταία φορά που η ‘νέα τάξη’ ταρακουνήθηκε τόσο πολύ όχι από κάποια αναστάτωση στις αγορές ή καποιο θερμό επεισόδιο στις εσχατιές του πλανήτη αλλά από ψηφοφορίες σε δημοκρατίες δυτικού τύπου;

Μήπως τελικά το απανταχού της γης ‘προοδευτικό τόξο’ είναι τόσο φοβισμένο απέναντι στο χρηματοπιστωτικό κατεστημένο που προτιμά να μείνουν τα πράγματα ‘ελεγχόμενα δυσάρεστα’, φοβούμενο πως καθετί απρόβλεπτο θα είναι οπωσδήποτε ‘επικίνδυνο’;…

Μια σκέψη έκανα, όπως είπα και στην αρχή.

*το οποίο ήθελε Remain (Βρετανία) και Χίλαρυ (ΗΠΑ), και δεν δίστασε και στις δυο περιπτώσεις να τρομοκρατεί ανοιχτά κι ανερυθρίαστα τους πολίτες περιγράφοντας έναν Αρμαγεδώνα έτσι και ψήφιζαν το αντίθετο…

Advertisements

Leave a comment

Filed under Άποψη, Ελληνικά

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s