I’m dreaming of a white Christmas

Η τελευταία εμφαντική αναφορά στο ‘Αμερικανικό Όνειρο’ ήταν από τον Michael – χρόνια πολλά για τον ονομαστική του εορτή, παρεμπιπτόντως – Dukakis στην αποφώνησή του στο τέλος της τηλεμαχίας του με τον μετέπειτα πρόεδρο Τζορτζ Μπους τον πρεσβύτερο, το 1988. Δικαίως, μιας κι ο ίδιος ήταν ενσάρκωσή του: μετανάστης δεύτερης γενιάς που έγινε ο μακροβιότερος κυβερνήτης της Πολιτείας της Μασσαχουσέτης (τρεις θητείες, δώδεκα συναπτά έτη) κι έφτασε ένα βήμα πριν το ανώτατο πολιτειακό αξίωμα των ΗΠΑ. Και, φυσικά, ο Michael Dukakis είναι λευκός άνδρας: το ‘Αμερικανικό Όνειρο’ δεν ήταν ποτέ διαφυλετικό ή διαφυλικό, είχε και χρώμα (λευκό) και φύλο (αρσενικό).

180px-064-the_death_of_samson

Το ‘Αμερικανικό Όνειρο’ ήταν ο Henry Ford: γιος Ιρλανδού μετανάστη, ένα αγροτόπαιδο που η περιέργειά του για τις μηχανές τον οδήγησε να δημιουργήσει τη σύγχρονη αυτοκινητοβιομηχανία και να δώσει στην εργατική τάξη τη δυνατότητα να γνωρίσει τον κόσμο πέρα από τα όρια του χωριού της. Ήταν τα αδέρφια Richard και Maurice McDonald: γιοί Ιρλανδού μετανάστη, που σκέφτηκαν να προσφέρουν στις οικογένειες τη δυνατότητα ενός φθηνού γεύματος στη διάρκεια του ταξιδιού τους με το αυτοκίνητο που απέκτησαν χάρη (και) στον Henry Ford. Το ‘Αμερικανικό Όνειρο’ είναι παιδί του χωριού ή του Ellis Island – ποτέ της πόλης. Αφορά λευκούς, ‘Καυκάσιους’ – ποτέ μαύρους, Λατίνους, ή Ασιάτες. Aφορά άνδρες – η γυναίκα στο ‘Αμερικανικό Όνειρο’ είναι η Sally Field του ‘Places in the Heart’, ποτέ η Sarah Jessica Parker του ‘Sex and the City’. Κι αφορά ‘τίμιους αγρότες’ και βιομηχανικούς εργάτες – εκείνους που ο Gordon Gekko της ‘Wall Street’ εξαπατά για να πληρώνει τις σαμπάνιες, την κόκα, και τις συνοδούς πολυτελείας.

Η ‘βαθιά Αμερική’ είδε με οργή να εκλέγεται ο Barack Obama για δεύτερη φορά πρόεδρος των ΗΠΑ χάρη στις ψήφους των Λατίνων και των μαύρων. Είδε τα παιδιά του χωριού όταν κατεβαίνουν στην πόλη να γελοιοποιούνται από τις bitches της 5ης Λεωφόρου, ενώ τα κορίτσια στο χωριό που έχουν μεγαλώσει με τις ‘παραδοσιακές αμερικανικές αξίες’ είναι σεμνές και χαμηλοβλεπούσες*. Η ‘πλουτοκρατία’ της Νέας Υόρκης και το ‘κατεστημένο’ της Ουάσιγκτον είναι για τον μέσο Αμερικανό των κεντρικών Πολιτειών η αιτία που έκλεισαν τα εργοστάσια για ‘χατήρι των Κινέζων’, που οι νέες κοπέλες έγιναν ξετσίπωτες όταν επιτράπηκαν οι αμβλώσεις, που οι ‘τιούτοι’ αγκαλιάζονται και φιλιούνται καταμεσίς του δρόμου και μπορούν μέχρι και να παντρευτούν, που η τράπεζα θα τους πάρει το σπίτι ή τη φάρμα επειδή δεν πληρώθηκε η δόση του δανείου, που η ‘κυβέρνηση’ θα τους πάρει τα όπλα για να είναι ανυπεράσπιστοι απέναντί της. Κι η οργή γινόταν απελπισία βλέποντας πως η ‘πλουτοκρατία’ και το ‘κατεστημένο’ είναι ανίκητα, μιας κι έχουν μαζέψει όλο το χρήμα και έχουν δικά τους στρατό και γραφειοκρατία – και τους στερούν το δικαίωμα στο λευκό κι αρσενικό ‘Αμερικανικό Όνειρο’.

Κι ύστερα εμφανίστηκε ο Donald Trump κι η ελπίδα ζωντάνεψε. Όχι γιατί ο Trump είναι ‘παιδί τους’ αλλά γιατί είναι ο ‘ελευθερωτής’. Είναι κάποιος που – επιτέλους! – έχει και χρήμα και ‘λευκά κολάρα’ δικά του τόσα όσα χρειάζονται για να κοντράρει στα ίσια την ‘πλουτοκρατία’ και το ‘κατεστημένο’. Η ‘βαθιά Αμερική’, χρόνια καταπιεσμένη από την ‘πολιτική ορθότητα’ των ακτών, βρήκε τον Σαμψών της – εκείνον που θα γκρεμίσει το ναό των Φιλισταίων παίρνοντάς τους μαζί του στο θάνατο…Και Μωυσής; Ω, εν αφθονία! Οι ‘Μωυσήδες’ υπάρχουν, δρουν υπόγεια εδώ και χρόνια, τις επόμενες εβδομάδες θα αρχίσουν να βγαίνουν στο προσκήνιο για να οδηγήσουν την ‘αμόλυντη Αμερική’ να καταστρέψει τα ‘αμαρτωλά Σόδομα και Γόμμορα’ των ακτών και κατόπιν να βαδίσει προς τη Γη της Επαγγελίας. Και, μπροστά τους, ο Trump θα μοιάζει άβγαλτο κοριτσόπουλο…

Θα είναι πολύ λευκά τα Χριστούγεννα φέτος. Κι όχι από χιόνι…

(Το Hollywood, το οποίο στηρίζει την Hillary Clinton, ετοιμάζει τα σενάρια για τις ταινίες της εποχής που ξεπροβάλλει επισήμως σήμερα το βράδυ. Από μια άποψη, είναι ευτύχημα πως ίσως έτσι απαλλαγούμε από την ταλαιπωρία μιας ακόμη ταινίας του Woody Allen. Από την άλλη, ποιος αντέχει να βλέπει τον Αγαπητικό της Βοσκοπούλας με υπότιτλους;…)


*εξαιρούνται τα κορίτσια των Hooters και το μωρό που ήρθε στο τραπέζι για lap dance: αυτές πρέπει να κοιτούν τον πελάτη στα μάτια αν θέλουν φιλοδώρημα…

Advertisements

Leave a comment

Filed under Άποψη, Ελληνικά

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s