Sweet ’16

Η γενιά μου. Περπάτησε σε δυο αιώνες και δυο χιλιετίες. Έχει στο συρτάρι της παλιά διαβατήρια σφραγισμένα από checkpoints που δεν υπάρχουν πια, από χώρες που δεν υπάρχουν πια. Έμεινε για νοσηλεία πέντε μέρες όταν έβγαλε τις αμυγδαλές και ίσως κάποια μέρα γυρνώντας στο σπίτι από το γραφείο περάσει από το ιατρείο για να τοποθετήσει βηματοδότη. Ζαλισμένη από το δεκάωρο ταξίδι πρωτοαντίκρυσε την καλντέρα και την ερωτεύτηκε, ανυπομονεί να έρθει το καλοκαίρι για να πάρει το πλοίο μετά τη δουλειά για να φτάσει νωρίς το βράδυ και να τη δει στο φεγγαρόφωτο. Πληρώθηκε το μισθό της σε διάφορα νομίσματα. Είδε το walkman, το fax, τη βιντεοταινία να γεννιούνται και να πεθαίνουν. Έτρεξε την εποχή της κι έτρεξε για να την προλάβει. Δεν βρήκε χρόνο να κρατήσει ημερολόγια μα το αρχείο της δείχνει πάνω από μιας ζωής. Περνά στην ιστορία γράφοντάς την.

11150387_887757851247174_4936069566461021761_n.jpg

Κι η δική τους. Ο τετράχρονος αδερφός προστατεύει την φοβισμένη μικρή αδερφή του κάπου στο Νεπάλ μετά τον σεισμό της περασμένης άνοιξης. Είναι μαζί, είναι ζωντανοί, θα δουν εικόνες που ούτε πέρασαν από το μυαλό της δικής μου γενιάς. Θα γελάσουν, θα ερωτευτούν, θα ανακαλύψουν. Θα μας προσπεράσουν, θα τα καταφέρουν καλύτερα. Υπέροχα!

Καλή χρονιά να έχουμε!

Advertisements

Leave a comment

Filed under Ελληνικά, Στα πεταχτά

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s