Αλλού είναι ο δράκος…

Οι ευρωπαϊκοί λαοί δύο φορές μέσα σε τριάντα μόλις χρόνια στο πρώτο μισό του περασμένου αιώνα επιδίωξαν να εξαφανίσουν από προσώπου γης αλλήλους κι επιχείρησαν να κονιορτοποιήσουν όλες σχεδόν τις οικονομικές, κοινωνικές, πολιτιστικές κι ανθρωπιστικές κατακτήσεις πολλών αιώνων ευρωπαϊκής ιστορίας. Η αποτυχία τους να τα καταφέρουν – συνδυασμός ευνοϊκών συγκυριών και ευτυχούς ανικανότητας των πιο εκβαρβαρισμένων – γλύτωσε τον δυτικό πολιτισμό (έστω την τελευταία στιγμή, έστω βαριά τραυματισμένο) και μεταξύ άλλων επέτρεψε στον Νasty Bug να δημοσιεύει τους προβληματισμούς του και σε εσάς να γίνεστε κοινωνοί και σχολιαστές τους.

Η επιθυμία τους να συνεργαστούν προκειμένου να αποφύγουν μια τρίτη απόπειρα αυτοκτονίας – ή η ανάγκη να συνεργαστούν ώστε να ξεφύγουν από την μεταπολεμική πείνα – οδήγησε σε ό,τι γνωρίζουμε σήμερα ως Ευρωπαϊκή Ένωση. Πολλές από τις ενστάσεις σας για την δημοκρατικότητα, την αποτελεσματικότητα και τη λειτουργικότητα της συγκεκριμένης υπερεθνικής κατασκευής θα με βρουν σύμφωνο. Ωστόσο, έχοντας βιώσει τον ήχο των σειρήνων της Πολιτικής Άμυνας μόνο ως δοκιμαστική λειτουργία τους ανά δεκαετία κι όχι ως σημάδι πως πρέπει να τρέξω να κρυφτώ σε κάποιο λαγούμι ή καταφύγιο γιατί σε λίγο θα αρχίσουν να πέφτουν βόμβες στο σπίτι, το σχολείο και το δρόμο που περπατώ (η μητέρα μου έτσι την βίωσε τη σειρήνα), λέω πως το πείραμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν εξελίχθηκε άσχημα. Και το κείμενο που διαβάζετε συντάχθηκε στη Μεγάλη Βρετανία, η οποία μου προσέφερε επαγγελματικές ευκαιρίες όταν εκείνες στην πατρίδα μου εξαντλήθηκαν στα μέσα του 2011, χωρίς να είμαι υποχρεωμένος να παραμείνω σε κάποιο Ellis Island ώσπου να ολοκληρωθούν οι έλεγχοι στα ταξιδιωτικά μου έγγραφα κι οι εξετάσεις αν έχω τύφο, φυματίωση ή χολέρα. Άλλος ένας λόγος να θεωρώ πως το πείραμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν εξελίχθηκε άσχημα – θα συμφωνήσουν μάλιστα με αυτό κι οι κόρες μου τα έξοδα διατροφής των οποίων καταβάλλονται έτσι αδιάλειπτα…

Η Ευρωπαϊκή Ένωση ωστόσο δείχνει να βιάστηκε υπερβολικά να εξελιχθεί σε μια οικονομική υπερεθνική οντότητα ενώ δεν έδειξε ανάλογη σπουδή στην πολιτική της ενοποίηση. Είναι μια ένσταση που συμμερίζομαι – ομολογώ πως για χρόνια την υποστήριζα ένθερμα. Επιτρέψτε μου λοιπόν να μεταφέρω την εμπειρία ενός Μεσόγειου που εξ επαγγέλματος ήρθε κι έρχεται σε προσωπική επαφή με τους υπόλοιπους ενοίκους του ευρωπαϊκού σπιτιού. Ξέρετε, ο πόλεμος ως ανάμνηση ξεπερνιέται δύσκολα. Κι οι αντιπαραθέσεις ανάμεσα στους ευρωπαϊκούς λαούς, που οδήγησαν πολλές φορές στη μακραίωνη Ιστορία αυτής της ηπείρου τους ανθρώπους στις οπλοθήκες και τους συντρόφους και τα παιδιά τους στα νεκροτομεία, είναι ακόμη βαθιά ριζωμένες – μήπως άλλωστε ο δικός μας εμφύλιος έχει ξεχαστεί στα μυαλά των ανθρώπων επειδή ο Α.Παπανδρέου έδωσε σύνταξη στους ΕΛΑΣίτες και ο Βαφειάδης συνάντησε τον Τσακαλώτο λίγο πριν κι οι δυο φύγουν για το μεγάλο ταξίδι;

Σκέφτομαι λοιπόν πως ίσως τελικά αυτό το οποίο μας μοιάζει στραβό – “δεθήκαμε οικονομικά χωρίς να ενωθούμε πολιτικά” – είναι η πρωτοβουλία ώριμων οραματιστών προκειμένου να δώσουν σε λαούς που έχουν νωπές ακόμα τις σκληρές αναμνήσεις των πολέμων το χρόνο να “τα βρουν” με αυτές. Και να δοθεί αυτός ο χρόνος εν ειρήνη. Να το πω πιο απλοϊκά; Μέχρις ότου να αποφασίσεις πως ο γείτονας μπορεί να γίνει φίλος σου ας γίνει τόσο ασύμφορο να τον πλακώσεις στο ξύλο ώστε τουλάχιστον η γειτονία να είναι ομαλή και να έχετε κι οι δύο χρόνο να γνωριστείτε. Κι αν μάλιστα η οικονομική ενοποίηση βελτιώνει και το βιοτικό επίπεδο στις ευρωπαϊκές κοινωνίες, ακόμη καλύτερα: όταν έχεις οικονομική άνεση κάνεις και πιο εύκολα φιλίες, έτσι δεν είναι; Μα δεν είναι προκλητικό να γράφω για βελτίωση του βιοτικού επιπέδου την ημέρα που οι συμπατριώτες μου ξεκινούν μια – όχι μιας εβδομάδας μόνο, φοβάμαι – πρωτόγνωρη καθημερινότητα με όριο ανάληψης τα 60 ευρώ; Νομίζω πως όχι. Κατανοώντας απόλυτα το αίσθημα οικονομικής ασφυξίας των φίλων, συγγενών κι αγαπημένων μου (που είναι άνεργοι, συνταξιούχοι, απλήρωτοι εργαζόμενοι, καθημερινοί άνθρωποι) οφείλω απέναντί σας να επιμείνω σε αυτό: σε βάθος χρόνου, το βιοτικό επίπεδο των λαών της Ευρωπαϊκής Ένωσης βελτιώθηκε.

Και τι θα γίνει με εμάς;…Μπορώ να πω αυτή τη στιγμή τι δεν θα γίνει. Δεν θα χαρούν με τη δυστυχία μας, δεν θα μας εκδικηθούν, δεν θα θελήσουν την εξαφάνισή μας, δεν θα μείνουν απαθείς απέναντι στους κινδύνους που φέρνουν οι εξελίξεις στην Ελλάδα για την προοπτική της Ευρωπαϊκής ενοποίησης. Κι αυτό θα γίνει – επιτρέψτε μου την πρόβλεψη – ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα του επικείμενου δημοψηφίσματος. Το δημοψήφισμα, όπως εξελίσσεται, θα είναι μια αποτύπωση των διαθέσεων του ελληνικού λαού μετά από πέντε χρόνια λιτότητας και καταστροφής αλλά και εξαπάτησης, ωραιοποίησης, συναλλαγής, ανικανότητας του συνόλου του πολιτικού συστήματος να διαχειριστεί την κρίση και τις σχέσεις με τους Ευρωπαίους.

Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος θα δείξει την αναλογία συναισθημάτων, πεποιθήσεων και διαθέσεων εντός του ελληνικού λαού προκειμένου να γίνει πιο αποτελεσματική διαχείριση του προβλήματος. Δεν θα σημάνει την επιβίωση ή το θάνατό μας, δεν θα σημάνει την παραμονή στην Ευρωζώνη ή την έξοδο από αυτήν. Κι όσο κι αν το πολιτικό προσωπικό τόσο ημών όσο και των εταίρων έχει δείξει – εξοργιστικές ορισμένες φορές – αδυναμίες στη διαχείριση των σχέσεων μεταξύ εταίρων για την αντιμετώπιση της κρίσης, κανείς – κανείς! – δεν θα κάνει τα βήματα που θα οδηγήσουν σε μη αναστρέψιμες καταστροφές. Υπάρχουν μέσα και, κυρίως, η διάθεση να εξαντληθούν τα περιθώρια για να βρεθούν λύσεις που θα αποτρέψουν τον – πολυδιαφημισμένο – Ευρωπαϊκό Αρμαγεδδώνα.

Ναι, αλλά τι θα γίνει όμως;…Ας δούμε πρώτα τι έγινε…αλλά σε άλλο κείμενο, αγαπητέ αναγνώστη. Να κάνω ένα διάλειμμα κι εγώ, ε;

Advertisements

Leave a comment

Filed under Άποψη, Ελληνικά

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s