Who is that one behind you?

Στο τελευταίο reunion της τάξης μου στο Βαρβάκειο μού είπαν πως ήρθαν περίπου εξήντα άτομα (εγώ δεν μπόρεσα να παρευρεθώ λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων). Τόσα χρειάζομαι απόψε, όχι παραπάνω.
Η πλατεία Συντάγματος είναι ακόμη γεμάτη με περαστικούς. Καλοκαιρινή, ζεστή βραδιά. Τελείωσαν κι οι Πανελλαδικές…Λοιπόν, ξεκινάμε. Τέσσερεις ομάδες των δεκαπέντε ατόμων.


Οι δύο πρώτες να διαλέξουν η καθεμία ένα από τα (αρκετά) υποκαταστήματα τραπεζών που βρίσκονται γύρω από την πλατεία (για ψυχολογικούς λόγους, ας διαλέξουν ιδιωτικές τράπεζες). Σιγά σιγά λοιπόν να αρχίσουν να συγκεντρώνονται μπροστά στην είσοδο του υποκαταστήματος που διάλεξαν. Σιγά σιγά όμως, χωρίς ταραχή. Χαλαρά. Κουβεντούλα στην ουρά κι αυτό είναι όλο.
Εγώ θα πάω σε κάποιο από τα ανοικτά καταστήματα της πλατείας να πάρω ένα καφέ. Βγαίνοντας θα διαλέξω κάποιον από τους τυπικούς “σχολιαστές του φραπέ” που περνούν τη βραδιά τους λύνοντας τα παγκόσμια προβλήματα και θα τον ρωτήσω, χαμογελώντας, “τι κάνουν εκείνοι εκεί μπροστά στην τράπεζα;…”. Μετά θα απομακρυνθώ. Θα τηλεφωνήσω σε κάποιο ραδιόφωνο και θα απευθύνω στην τηλεφωνήτρια την ίδια ερώτηση ρωτώντας την “αν ξέρει κάτι παραπάνω”. Θα κλείσω το τηλέφωνο βιαστικά.
Μετά από μερικά – δεκαπέντε με είκοσι αρκούν – λεπτά η τρίτη ομάδα να αρχίσει να μαζεύεται μπροστά στην είσοδο ενός άλλου υποκαταστήματος τράπεζας. Θέλω όμως αυτοί να είναι πιο βιαστικοί και να δείχνουν ταραγμένοι. Αν τους ρωτήσει κάποιος να πουν πως κάτι άκουσαν στο ραδιόφωνο – να μην αναφέρουν όμως συγκεκριμένο σταθμό.
Η τέταρτη ομάδα θέλω να κάνει τα εξής: ένας-ένας να πηγαίνουν σε κάποιο από τα ανοιχτά καταστήματα της πλατείας και να ψωνίζουν καφέ, μπουκάλι νερό και σάντουιτς. Να δείχνουν βιαστικοί και ταραγμένοι. Δύο ή τρεις από αυτούς να μιλήσουν άσχημα στην υπάλληλο που τους σερβίρει γιατί “καθυστερεί” και μετά να της ζητήσουν συγνώμη.
Μετά ο καθένας από αυτούς να διαλέξει μία από τις ουρές στην είσοδο τράπεζας (έχουμε τρεις) και να κατευθυνθούν εκεί βιαστικά. Ο τρίτος ή τέταρτος από το τέλος της ομάδας να σταθεί ανάμεσα στους “σχολιαστές του φραπέ” και παριστάνοντας πως τηλεφωνεί σε κάποιο φίλο του να πει – με σταθερή φωνή – πως άκουσε κάτι στο ραδιόφωνο και κατέβηκε στην τράπεζα..


Τα παραπάνω είναι φανταστικό σενάριο. Κι εννοείται πως ποτέ δεν θα επιχειρούσα να το πραγματοποιήσω!..Όλα καλά λοιπόν ε; Ε;…Η χώρα έχει χρεωκοπήσει. Όχι (μόνο) γιατί λείπουν τα χρήματα. Μα γιατί η καχυποψία σήμερα, στην είσοδο της κόλασης, την αφήνει έρμαιο των διαθέσεων της όποιας τυχαίας ολιγομελούς “παρέας” – αρκεί εκείνη να έχει όρεξη να τη σωριάσει στο χώμα.

Advertisements

Leave a comment

Filed under Άποψη, Ελληνικά

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s